او در این نامه از رئیس جمهور غنی کمک ساخته است و گفته است که در دو روز گذشته درگیری شدید میان نیرو های امنیتی کشور و گروه طالبان در ولسوالی سنگین و گرشک جریان دارد. براساس گزارش ها تا هنوز 90 سرباز نیروهای امنیتی کشور کشته شده اند. در کنار قربانی شدن نیروهای امنیتی کشور، ده ها تن غیر نظامی نیز کشته شده اند. این در حالی است که بر اساس گزارش ها، ولسوالی های دیشو، باغران و واشیر در کنترل کامل گروه طالبان قرار دارد. بی توجهی مرکز به ولایت هلمند احتمال تکرار رویداد کندز را در ولایت هلمند افزایش می دهد. بنابراین، باید پرسید که آیا گروه طالبان موفق به سقوط ولایت هلمند خواهد شد؟ آیا نهاد های امنیتی کشور و نخبگان سیاسی در رأس قدرت این فرصت را به گروه طالبان خواهد داد؟
هلمند از ولایات جنوبی و ناامن افغانستان است. این ولایت مرکز قاچاق بران مواد مخدر و مهمترین پایگاه گروه های دهشت افکن است. وجود قاچاق بران داخلی و بین المللی در این ولایت باعث شده است که این ولایت مهمترین مکان برای تأمین نیازمندی های گروه طالبان و دیگر گروه های دهشت افکن قرار گیرد. زیرا، گروه طالبان از فروش مواد مخدر در این ولایت سود می برد. به همین خاطر، گروه طالبان در سال های گذشته بیشترین سعی و تلاش نمودند تا نفوذ خود را در این ولایت گسترش دهد. در مقابل اما، جامعه جهانی و حکومت افغانستان نتوانستند گروه طالبان را در این ولایت ضعیف سازد. بنابراین، ولایت هلمند از این جهت برای گروه طالبان اهمیت استراتژیک دارد.
روند صلح و نزدیکی افغانستان و پاکستان اهمیت ولایت هلمند را برای گروه طالبان بیشتر کرده است. زیرا، نزدیکی افغانستان به پاکستان و فشار های بین المللی بر حکومت پاکستان مبنی بر کمک و حمایت از روند صلح در افغانستان ممکن موجب کاهش کمک سازمان های استخباراتی نظامی پاکستان به گروه طالبان گردد. از این جهت، گروه طالبان برای ادامه حیات سازمان و گروه خود نیازمند به منابع مالی جدید است. از آنجایی که در شرایط کنونی، کمک های بیرونی سخت و دشوار شده است به احتمال زیاد گروه طالبان به دنبال منابع مالی داخلی است. کشت و قاچاق مواد مخدر مهمترین منبع مالی این گروه می تواند باشد. زیرا، این گروه در دوران حاکمیت خود کشت مواد مخدر را مجاز اعلان کرده بود و از کشاورزان عشر دریافت می کرد. پس از فروپاشی امارت اسلامی گروه طالبان این گروه در ولسوالی های که نفوذ داشته اند از کشاورزان عشر و ذکات دریافت می کردند. بر اساس گزارش های نهاد های بین المللی این گروه سالانه میلیون ها دالر عواید داشته اند. عواید ناشی از کشت و قاچاق مواد مخدر بخش از نیازمندی های جنگی گروه طالبان را تأمین می کرده است.
این مسائل به ما گوشزد می کند گروه طالبان بر ولسوالی ها ولایت های که در آن عواید داشته باشد، حملات خود را افزایش می دهد و تا در آینده بتواند نیازمندی های خود را از عواید داخلی به دست آورد. فراموش نکنیم که گروه طالبان اگر چه به دو شاخه تقسیم شده است اما هر دو شاخه استراتژی واحد را برای تصاحب و افزایش عواید خود دنبال می کند. در این مسئله هر دو گروه اشتراک نظر دارند. ممکن است حمله آن ها به شکل جداگانه صورت گیرد اما آنچه اهمیت دارد این است که هر دو گروه به ولسوالی ها و ولایت های که کشت و قاچاق مواد مخدر صورت می گیرد، برنامه های برای حمله و گسترش نفوذ خود دارد.
بوروکراسی به معنی طنزآمیز آن در ساختار حکومت وحدت ملی اما، کمک بزرگی به گروه طالبان می کند. چنانچه، رسول یار، معاون والی هلمند در نامه سرگشاده خود به رئیس جمهور نگاشته است که اطلاعات از مجرای اداری و رسمی آن طور که باید به رئیس جمهور نمی رسد. این کاغذ بازی ها و سانسور شدن گزارش ها در درون ارگ ریاست جمهوری موجب می شود که رئیس جمهور نتواند تصمیم درست بر اساس رویداد ها و رخداد ها بگیرد. تصمیم یا به تأخیر زیاد گرفته می شود و یا اینکه اصل رویداد از طریق سانسور تحریف می شود و اهمیت و ضرورت رویداد تا حدودی از میان برداشته می شود.
بنابراین، اهمیت ولسوالی ها و ولایت های که در آن کشت و قاچاق مواد مخدر یک امر عادی است، برای گروه طالبان اهمیت استراتژیک برای تأمین نیازمندی های مالی شان دارد. از طرف دیگر، به خاطر فشارهای کشورهای همانند ایالات متحده آمریکا و چین بر پاکستان مبنی بر حمایت از روند صلح در افغانستان احتمال کاهش کمک های پاکستان به گروه طالبان می رود و همین مسئله گروه طالبان را وادار می سازد تا به دنبال منابع داخلی باشد. از طرف دیگر، کاغذبازی و برخورد تساهل گرایانه در ارگ ریاست جمهوری و سانسور کردن گزارش ها موجب می شود که گروه طالبان موفق شود که برخی از ولسوالی های ولایت هلمند را سقوط دهد و تحت کنترل خود در آورد. بنابراین، بعید نیست که رویداد ولایت کندز یک بار دیگر در ولایت هلمند تکرار شود و ولایت هلمند به دست گروه طالبان بیافتد.
فراموش کنیم که جنگ در ولایت هلمند در سال های گذشته پرهزینه و دشوار بوده است. بنابراین، پس گرفتن ولسوالی های از دست رفته نیز سخت و هزینه بردار است. بنابراین، لازم است که از هم اکنون، توجه جدی به ولایت هلمند صورت گیرد. حکومت چند اقدام را در قبال ولایت هلمند می تواند انجام دهد. قرار دادن تجهیزات بیشتر در اختیار سربازان در میدان جنگ در ولایت هلمند، فرستادن نیروی جدید و حمایتی و کمکی از جمله اقدامات است که حکومت وحدت ملی می تواند انجام دهد. در کنار این مسئله اما، لازم است که از نیرو های ناتو نیز استفاده گردد تا با حملات هوایی بر مواضع گروه طالبان ضربه سنگین بر این گروه وارد نماید تا این گروه را تضعیف سازد و نیرو های امنیتی کشور به آسانی قادر به پاک سازی و شکست گروه طالبان گردد. فراموش نکنیم که مبارزه و جنگ به گروه طالبان در ولایت هلمند در طول سال های گذشته سخت و دشوار بوده است بنابراین، بدون حمایت نیرو های بین المللی امکان شکست این گروه دشوار است. بنابراین، حکومت باید تلاش نماید تا نیرو های بین المللی را متقاعد سازد که بر مواضع این گروه حمله نماید.
بنابراین، لازم است که اقدامات اساسی و جدی برای حمایت نیرو های امنیتی کشور در ولایت هلمند صورت گیرد. در غیر آن احتمال آن وجود دارد که رویداد کندز یک بار دیگر در ولایت هلمند تکرار شود. قبل از آن که دیر شود، حکومت وحدت ملی باید اقدامات مذکور را روی دست گیرد تا هلمند فاجعه انسانی در هلمند به وقوع نپیوندد.